Nakon gotovo decenije na čelu najmoćnijeg saveza na svijetu, generalni sekretar EU spreman je predati štafetu.
Novi dokazi koje je Francuska objavila u srijedu direktno povezuju sirijski režim s hemijskim napadom 4. aprila u kojem je ubijeno više od 80 ljudi, uključujući mnogo djece, što je navelo predsjednika Donalda Trumpa da naredi napad na sirijsku zračnu bazu.
Novi dokazi koje je Francuska objavila u srijedu direktno povezuju sirijski režim s hemijskim napadom 4. aprila u kojem je ubijeno više od 80 ljudi, uključujući mnogo djece, što je navelo predsjednika Donalda Trumpa da naredi napad na sirijsku zračnu bazu.
Novi dokazi, sadržani u izvještaju od šest stranica koji je pripremila francuska obavještajna služba, predstavljaju najdetaljniji javni prikaz navodne upotrebe smrtonosnog nervnog agensa sarina u Siriji u napadu na grad Khan Sheikhoun.
Francuski izvještaj pokreće nove sumnje u validnost onoga što je proglašeno historijskim sporazumom o hemijskom oružju između SAD-a i Rusije, koji su krajem 2013. godine potpisali američki državni sekretar John Kerry i ruski ministar vanjskih poslova Sergej Lavrov. Sporazum je pozicioniran kao efikasno sredstvo za eliminaciju "deklariranog" sirijskog programa hemijskog oružja. Francuska je također saopštila da Sirija od 2014. godine traži pristup desetinama tona izopropil alkohola, ključnog sastojka sarina, uprkos obećanju iz oktobra 2013. da će uništiti svoj arsenal hemijskog oružja.
„Francuska procjena zaključuje da i dalje postoje ozbiljne sumnje u tačnost, detalje i iskrenost dekomisioniranja sirijskog arsenala hemijskog oružja“, navodi se u dokumentu. „Konkretno, Francuska vjeruje da je, uprkos sirijskoj obavezi da uništi sve zalihe i postrojenja, zadržala sposobnost proizvodnje ili skladištenja sarina.“
Francuski nalazi, zasnovani na uzorcima iz okoliša prikupljenim u Khan Sheikhounu i uzorku krvi uzetom od jedne od žrtava na dan napada, podržavaju tvrdnje SAD-a, Velike Britanije, Turske i OPCW-a da je u Khan Sheikhounu korišten plin sarin.
Ali Francuzi idu još dalje, tvrdeći da je soj sarina korišten u napadu na Khan Sheikhoun bio isti uzorak sarina koji je prikupljen tokom napada sirijske vlade na grad Sarakib 29. aprila 2013. Nakon ovog napada, Francuska je dobila kopiju neoštećene, neeksplodirane granate koja je sadržavala 100 mililitara sarina.
Prema francuskim novinama koje je u srijedu u Parizu objavio francuski ministar vanjskih poslova Jean-Marc Herault, hemijska eksplozivna naprava bačena je iz helikoptera i "sirijski režim ju je vjerovatno upotrijebio u napadu na Sarakib".
Pregledom granate otkriveni su tragovi hemikalije heksamin, ključne komponente sirijskog programa hemijskog oružja. Prema francuskim izvještajima, Sirijski centar za naučna istraživanja, inkubator režima za hemijsko oružje, razvio je proces dodavanja herotropina dvjema glavnim komponentama sarina, izopropanolu i metilfosfonodifluoridu, kako bi se stabilizirao sarin i povećala njegova efikasnost.
Prema francuskim novinama, „sarin prisutan u municiji korištenoj 4. aprila proizveden je korištenjem istog proizvodnog procesa koji je sirijski režim koristio u napadu sarinom u Saraqibu.“ „Nadalje, prisustvo heksamina sugerira da je proizvodni proces razvio istraživački centar sirijskog režima.“
„Ovo je prvi put da je nacionalna vlada javno potvrdila da je sirijska vlada koristila heksamin za proizvodnju sarina, potvrđujući hipotezu koja kruži već više od tri godine“, rekao je Dan Casetta, stručnjak za hemijsko oružje sa sjedištem u Londonu i bivši američki zvaničnik. Oficir hemijskog korpusa vojske, urotropin, nije pronađen u projektima sarina u drugim zemljama.
„Prisustvo urotropina“, rekao je, „povezuje sve ove incidente sa sarinom i blisko ih povezuje sa sirijskom vladom.“
„Izvještaji francuskih obavještajnih službi pružaju najuvjerljivije naučne dokaze koji povezuju sirijsku vladu s napadima sarinom u Kan Šejkunu“, rekao je Gregory Koblenz, direktor postdiplomskog programa za biološku odbranu na Univerzitetu George Mason.
Sirijski istraživački centar (SSRC) osnovan je početkom 1970-ih radi tajnog razvoja hemijskog i drugog nekonvencionalnog oružja. Sredinom 1980-ih, CIA je tvrdila da je sirijski režim sposoban proizvesti gotovo 8 tona sarina mjesečno.
Trumpova administracija, koja je objavila malo dokaza o sirijskoj umiješanosti u napad u Kan Šejkunu, ove sedmice je sankcionirala 271 zaposlenika SSRC-a kao odmazdu za napad.
Sirijski režim negira upotrebu sarina ili bilo kojeg drugog hemijskog oružja. Rusija, glavni podržavalac Sirije, saopštila je da je ispuštanje otrovnih supstanci u Kan Šejkunu rezultat sirijskih vazdušnih napada na pobunjenička skladišta hemijskog oružja.
Ali francuske novine su osporile tu tvrdnju, navodeći da „teorija da su naoružane grupe koristile nervni agens za izvođenje napada 4. aprila nije vjerodostojna... Nijedna od ovih grupa nije imala mogućnost da koristi nervni agens ili potrebnu količinu zraka“.
Slanjem vaše e-mail adrese, prihvatate Politiku privatnosti i Uslove korištenja te primate e-mailove od nas. Možete se odjaviti u bilo kojem trenutku.
Diskusijama su prisustvovali bivši američki ambasador, stručnjak za Iran, stručnjak za Libiju i bivši savjetnik britanske Konzervativne stranke.
Kina, Rusija i njihovi autoritarni saveznici podstiču još jedan epski sukob na najvećem svjetskom kontinentu.
Slanjem vaše e-mail adrese, prihvatate Politiku privatnosti i Uslove korištenja te primate e-mailove od nas. Možete se odjaviti u bilo kojem trenutku.
Registracijom pristajem na Politiku privatnosti i Uslove korištenja, te da povremeno primam posebne ponude od Foreign Policy.
Tokom proteklih nekoliko godina, Sjedinjene Američke Države su djelovale kako bi ograničile tehnološki rast Kine. Sankcije koje su predvodile SAD postavile su neviđena ograničenja na pristup Pekinga naprednim računarskim mogućnostima. Kao odgovor na to, Kina je ubrzala razvoj svoje tehnološke industrije i smanjila svoju ovisnost o vanjskom uvozu. Wang Dan, tehnički stručnjak i gostujući saradnik u Paul Tsai China Centeru na Pravnom fakultetu Yale, vjeruje da je kineska tehnološka konkurentnost zasnovana na proizvodnim kapacitetima. Ponekad kineska strategija nadmašuje strategiju Sjedinjenih Američkih Država. Kuda vodi ovaj novi tehnološki rat? Kako će druge zemlje biti pogođene? Kako redefiniraju svoj odnos s najvećom svjetskom ekonomskom supersilom? Pridružite se Raviju Agrawalu iz FP-a koji razgovara s Wangom o tehnološkom usponu Kine i mogu li ga akcije SAD-a zaista zaustaviti.
Decenijama je američki vanjskopolitički establišment smatrao Indiju mogućim partnerom u borbi za moć između SAD-a i Kine u indo-pacifičkoj regiji. B...prikaži više Ashley J. Tellis, dugogodišnja posmatračica odnosa SAD-a i Indije, kaže da su očekivanja Washingtona od New Delhija pogrešna. U široko distribuisanom članku u časopisu Foreign Affairs, Tellis je tvrdio da Bijela kuća treba preispitati svoja očekivanja od Indije. Da li je Tellis u pravu? Pošaljite svoja pitanja Tellisu i voditelju FP Livea Raviju Agrawalu za detaljnu diskusiju prije posjete indijskog premijera Narendre Modija Bijeloj kući 22. juna.
Integrisano kolo. mikročip. poluprovodnik. Ili, kako su najpoznatiji, čipovi. Ovaj sićušni komadić silicija koji pokreće i definira naše moderne živote ima mnogo imena. Od pametnih telefona do automobila i mašina za pranje rublja, čipovi su temelj većeg dijela svijeta kakvog poznajemo. Oni su toliko važni za način na koji moderno društvo funkcioniše da su oni i njihovi cijeli lanci snabdijevanja postali okosnica geopolitičke konkurencije. Međutim, za razliku od nekih drugih tehnologija, najskuplje čipove ne može proizvesti bilo ko. Tajvanska kompanija za proizvodnju poluprovodnika (TSMC) kontrolira oko 90% naprednog tržišta čipova i čini se da nijedna druga kompanija ili zemlja ne sustiže. Ali zašto? Šta je TSMC-ov tajni sastojak? Šta čini njihov poluprovodnik tako posebnim? Zašto je ovo toliko važno za globalnu ekonomiju i geopolitiku? Da bi saznao, Ravi Agrawal iz FP-a intervjuisao je Chrisa Millera, autora knjige Rat čipova: Borba za najkritičniju tehnologiju na svijetu. Miller je također vanredni profesor međunarodne historije na Fletcher školi Univerziteta Tufts.
Borba za mjesto u Vijeću sigurnosti UN-a pretvorila se u posredničku bitku između Rusije i svijeta.